Ο Αγιασμός για τη Μαρία και τη Δέσποινα Λαγδά

Η Μαρία εγγράφηκε σε Δημοτικό Σχολείο του Δήμου Υμηττού. Από τη διήγηση της Δέσποινας φαίνεται ότι κατά το γεγονός του Αγιασμού, Μητέρα και θυγατέρα θέλησαν να παίξουν διαφορετικούς ρόλους. Η Μητέρα είχε μεγάλο άγχος για τα τεκταινόμενα στον Αγιασμό από κοινωνικο-πολιτικής σκοπιάς. « Έπεσε και στην περίπτωση» αφού ο Άγιος Πατέρας έδραξε την ευκαιρία για να ποιμάνει το κοινό που είχε συρρεύσει με αποτέλεσμα να προκαλέσει τη δημόσια και ηχηρή διαμαρτυρία της Μητέρας Λαγδά. Έτσι, το κοινό γνώρισε ένα νέο δυναμικό μέλος του συλλόγου γονέων. Η νεαρά θυγατέρα, στον αντίποδα, ξεχώριζε απ’ όλα παιδιά λόγω της επιλογής να φορά καπέλο. Παρέμεινε ήρεμη και ουδέτερη παρατηρώντας το γεγονός της ευλογίας και των ανακοινώσεων του συλλόγου γονέων και του εκπαιδευτικού προσωπικού. Γνώρισε τη δασκάλα της για την οποία εκφράστηκε θετικά. Η Μαρία σίγουρη για το μέλλον αποχώρησε προκειμένου να σχεδιάσει τη δυναμική της εμφάνιση κατά τις επόμενες ημέρες. Για όσους θυμούνται τη Μαρία ως μάγισσας της Δύσης στο Μάγο του ΟΖ, η συμπεριφορά της κατά τον αγιασμό μάλλον επιβεβαιώνει την «αριστοκρατική» στάση ζωής που θα θελήσει να ασπασθεί εις το μέλλον. Η Μητέρα Λαγδά πέραν του αιφνιδιασμού που υπέστη από τον Άγιο Πατέρα, θυμήθηκε σχολικές της στιγμές καθ’ ότι διαπίστωσε ότι ο υπεύθυνος του Δήμου Υμηττού για τις σχολικές υποδομές που συμπτωματικώς παρίστατο στην τελετή, ήταν προστατευόμενος της στα γυμνασιακά χρόνια. Εκείνη ήταν που γράφοντας για αυτόν κατάφερε να του δώσει το απολυτήριο λυκείου ώστε να σταδιοδρομεί σήμερα ως παράγων της πολιτικής ζωής του Υμηττού. Τελικώς «η μάχη του Αγιασμού» έληξε νικηφόρα για τη Μαρία και τη Δέσποινα Λαγδά που πλούτισαν τα συναισθήματά τους…